De ziekte van Graves, wat houdt dat in?

De ziekte van Graves is een van de meestvoorkomende oorzaken van een snelle schildklier. De ziekte van Graves zorgt echter voor nog meer problemen dan alleen een te snelle schildklier. Wat is het precies en waarom is deze aandoening zo gevaarlijk?

Wat is de ziekte van Graves?

De ziekte van Graves werd ontdekt door Robert James Graves die tevens een collega had die meedeed aan het onderzoek. Dat was Carl Adolph von Basedow. Om die reden kan het ook voorkomen dat de Ziekte van Graves wordt omschreven als de ziekte van Basedow of de ziekte Graves-Basedow. De aandoening is een auto-immuunziekte en dit betekent dat het lichaam antistoffen aanmaakt tegen het eigen lijf. Bij de ziekte van Graves vallen antistoffen de TSH aan. Deze stof stimuleert de schildklier om schildklierhormonen aan te maken. Doordat het eigen lichaam je TSH aanvalt, wordt er veel meer van de schildklierhormonen T3 en T4 aangemaakt. Hierdoor wordt je schildklier te snel en dit heeft talloze gevolgen.

Te snel werkende schildklier

Een te snel werkende schildklier is een van de bekendste gevolgen van de ziekte van Graves. Dit betekent dat je allerlei vage klachten kunt hebben. Denk aan:

  • Lusteloosheid
  • Hyperdruk
  • Het snel warm hebben
  • Plotseling gewichtsverlies
  • Moeilijk kunnen aankomen
  • Jeuk
  • Depressie
  • Angstaanvallen
  • Diarree
  • Problemen met de menstruatie

Wanneer je een of meerdere klachten hebt, zou het wel eens kunnen zijn dat je een te snelle schildklier hebt, of dat je misschien de ziekte van Graves hebt.

Te langzaam werkende schildklier

Je verwacht het misschien niet, maar je schildklier kan ook langzamer werken of zelfs helemaal niet meer werken wanneer je de ziekte van Graves hebt. Dit komt vooral in een later stadium vaak voor. Hier kunnen medicijnen zoals Levothyroxine voor helpen. Klachten die je hierbij kunt hebben zijn bijvoorbeeld:

  • Moeilijk kunnen afvallen
  • Vermoeidheid
  • Verlaagd cholesterol
  • Lager libido
  • Jeuk
  • Obstipatie
  • Droge huid
  • Slechte eetlust

Je hoeft hier uiteraard niet alle symptomen van te hebben om last te hebben van een te langzaam werkende schildklier. 

Uitpuilende ogen

Eén van de meest herkenbare symptomen bij mensen met de ziekte van Graves is dat ze uitpuilende ogen hebben. Dit wordt ook wel oftalmopathie of oogziekte van Graves genoemd. Hier kun je het doorgaans heel goed aan zien als iemand de ziekte van Graves is. Niet iedereen met de ziekte van Graves heeft uitpuilende ogen, maar het komt wel regelmatig voor. Wanneer je last hebt van uitpuilende ogen, wordt vaak eerst de schildklier aangepakt en krijg je daarna medicijnen die helpen tegen je oogproblemen. Vaak worden de oogproblemen ook opgelost wanneer de schildklier wordt aangepakt. Wanneer dat niet zo is, kan er gebruik worden gemaakt van pillen of oogdruppels.

Pretibiaal myxoedeem

Pretibiaal myxoedeem is een huidaandoening die eveneens kan ontstaan wanneer je de ziekte van Graves hebt. Hierbij krijg je hele droge benen en kunnen er vlekken en ontstekingen op je onderbenen komen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Meestal kijkt een arts naar je symptomen. Wanneer er sprake is van uitpuilende ogen is het vaak meteen wel duidelijk, maar soms kan het wat lastiger zin om uit te zoeken of je de ziekte van Graves hebt. Door middel van een bloedtest kun je hier meer zekerheid over krijgen. Doorgaans is de uitslag er binnen een week nadat je je bloed hebt laten afnemen bij een priklab of in een ziekenhuis.

Is het erfelijk?

De ziekte van Graves kan erfelijk zijn, maar het is ook mogelijk dat je de aandoening krijgt als het niet in je familie voorkomt.

Hoe vaak komt de ziekte van Graves voor?

In Nederland zijn er vermoedelijk 75.000 patiënten die de ziekte van Graves hebben.

De behandeling voor de ziekte van Graves

Zoals we eerder al aangaven wordt doorgaans eerst het probleem met je schildklier aangepakt. Dit kan worden gedaan door middel van medicijnen of radioactief jodium. Jodium is namelijk erg belangrijk voor je schildklier. Het is mogelijk dat je schildklier na deze behandeling helemaal niet meer werkt of te traag is. In dit geval wordt er opnieuw medicatie voorgeschreven, deze keer om te voorkomen dat de schildklier te langzaam wordt. Na de behandeling wordt er gekeken of het probleem met de ogen nog aanwezig is en indien nodig aangepakt. Na je behandeling moet je regelmatig je bloed laten testen om te kijken hoe de waarden van je bloed nu zijn. Houd rekening met zeker één keer per half jaar.

 

 

Deze informatie delen?

Last van jouw schildklier?

Er zijn diverse producten die het enigszins kunnen verlichten. Bekijk hier het aanbod van producten speciaal tegen de overgang.

Producten voor de schildklier >


(Geef een waardering)
Loading...

Een reactie plaatsen